SVR Boerderijcamping Het Varsenerveld.
Nieuws wij houden u op de hoogte over de gebeurtenissen rond en op de boerderij.
Door het aanklikken van het onderwerp kunt u ons verhaal lezen en door het weer aanklikken sluit u het verhaal. Zo kunnen wij heel veel kwijt op één pagina. Ziet u een handje, in het verhaal, dan hebben wij een fotoreportage gemaakt.
Testen model
Door het aanklikken van het onderwerp kunt u ons verhaal lezen en door het weer aanklikken sluit u het verhaal. Zo kunnen wij heel veel kwijt op één pagina. Ziet u een handje, in het verhaal, dan hebben wij een fotoreportage gemaakt.
Eind 2011 een vernieuwde website
In oktober is Gezina naar een cursus geweest. Daar hoorde en leerde zij wat over het maken van een website. Gelijk mij gevraagd wat kan je veranderen. Nu wordt elke pagina in een nieuw venster getoond. De linken die erg aanwezig waren verwijderd. Onderaan op de startpagina wat minder plaatjes. Maar.... van de winter gaan Gezina en ik samen de website doorlichten: nieuwe foto's de tekst hier en daar aanpassen.
Campers zijn welkom op de SVR Boerderijcamping
Campers zijn van harte welkom op onze boerderijcamping. Mocht u voor één of meer nachten willen blijven staan, bel ons dan even.
Zoover lovend over Varsenerveld
Boerderijcamping Het Varsenerveld in Ommen heeft van Zoover een eervolle vermelding gekregen. Met gemiddeld een 9,7 van de 16 beoordelaars uit 2010 heeft de onze boerderijcamping zich in de kijker gespeeld van een van Nederlands grootste websites waar vakantiegangers hun mening over accomodaties geven. Wij zijn erg trots op deze vermelding en willen langs deze weg iedereen bedanken voor hun beoordeling. Wij hopen dat u ons ook voor 2011 zo'n prachtige beoordeling geeft.
Het eerste kalfje geboren.
Op de voorpagina had ik al vermeld dat ik (Jim) u wat zou vertellen. Zaterdagavond, 9 april 2011 zo rond een uur of acht reden wij vanuit Hoogeveen naar Ommen. Omdat ik 2 pilsjes op had reed mijn vrouw (Ada). Op een gegeven moment ging mijn mobiel, Gezina met de deur in huis vallend: "Waar ben je"? Mijn antwoord: In de auto onderweg naar huis". Wil je naar de boerderij komen? Er is een koe aan het kalveren. Doe maar rustig aan. Bij huis aangekomen de fiets gepakt, dat doe ik meestal, dus die twee pilsjes hebben hier niets mee te maken. Aangekomen zag ik dat mijn laarzen al klaar stonden. Voor de mensen die dit teken niet kennen; JIM !! gelijk de kleren uit, werkkleding en overall aan!!!! Nadat ik mij in de kleren had gehezen, naar de stal. Nu ben ik geen boer, wordt het ook nooit, maar kan wel zien dat er wat aan de hand is. Dochter Jolina en schoonzoon Sander hadden de touwtjes in handen. Niet spreekwoordelijk maar echte touwtjes. Deze waren verbonden aan de hoeven van een kalfje. Strak houden en er voor zorgen dat de pootjes niet naar binnenschieten. Hendrik-Jan niet tevreden poten zijn dik en kop ook. Gezina, dat wordt Jacob, de veearts, bellen. Hij heeft dienst en woont aan de overkant. Gezina vraagt aan mij wil jij Jacob helpen of doe ik dat. Gezina wist het antwoord al. Operatietafel stof vrij maken. Gijs en Marianne, ouders van Sander, kregen het verzoek emmers met warm en koud water te gaan halen en klaar te ztten. Anders gezegd alles om de koe operatie gereed maken. Twee koeien werden verplaatsen en aan de trekker vastgezet. Intussen was Jacob aangekomen. Jim handen wassen en borstelen. Je weet hoe het moet zei Jacob. Daar sta je handen omhoog in afwachting van de aanwijzingen. Koe wordt geschoren, ontsmet en gewassen. Acht verdovingspuiten en toen de eerste van de vier sneden. Met behulp van Gezina, ook met gewassen handen, wordt het kalfje uit de baarmoeder gehaald. Ik netjes helpen en gelijk nu mag je weer je handen wassen. Daarna wordt alles weer dicht gehecht. Een mooi stierkalfje geboren. Maandag is hij aangemeld en kreeg de naam Lars. Nadat we een aantal andere namen hadden afgekeurd.
Vergeten.....
Het verhaal hierboven had anders moeten zijn. Gezina en Hendrik-Jan hadden die avond tegen elkaar gezegd en nu een avond helemaal niets doen. Ze hadden de afgelopen drie weken Jolina en Sander geholpen met de verbouwing en verhuizing van en naar hun huis in Dedemsvaart. Die zelfde afspraak van we doen nu even niets vanavond hadden Jolina, Sander en de ouders van Sander ook gemaakt.
Hoe zo de uitspraak bij de familie de Lange: Geen dag is het zelfde bij ons!!!!
Hoe zo de uitspraak bij de familie de Lange: Geen dag is het zelfde bij ons!!!!
Geboorte kalfje nummer twee.
Maandagavond, 11 april 2011, even na half negen net met Ada aan de koffie. Telefoon Hendrik-Jan wil je komen, Gezina is op vergadering en krijg haar niet te pakken. Dat zegt genoeg toch. Op de fiets richting boerderij, telefoon Gezina met de vraag is er wat aan de hand, ja je man heeft gebeld kon je niet bereiken. O, ik hou de telefoon bij de hand en wacht af. Onder het rijden Hendrik-Jan gebeld met het verzoek bel je even naar je vrouw en ik ben onderweg. Rij ik de oprijlaan in zie ik dat Gezina al in de buurt is met de auto. Vlak na elkaar komen we aan. U kent het verhaal al een beetje: kleren uit, horloge en ringen af. Andere kleren aan. En afwachten. Even kijken bij de koe, pootjes van het kalfje er uit en weer in. Weer een wee en weer even niets. Intussen komen Jolina en Sander er ook aan, gevolgd door de ouders van Sander. Nu lijkt het een mooi kleinkalfje te zijn, dus weer krijgen Jolina en Sander de touwtjes in handen. Met vereende krachten wordt het kalfje gehaald. Een mooi vaarskalfje. Jolina mag het oornummer er in doen en zo kreeg het kalfje ook de naam van haar. Nu was Jolina al vernoemd maar dat kalfje is niet aangehouden en werd verkocht.
Geboorte kalfjes Rene en Gezina.
Woensdag 13 april, Hendrik-Jan en Gezina samen naar Ommen. Boodschappen doen, nu is dat eigelijk iets wat ze vaker doen, maar wanneer één van de koeien moet kalveren gaat dat niet van harte. Eén van beide blijft liever thuis voor het geval dat. En juist dat gebeurde dan ook. Bij thuiskomst liep een mooi stierkalfje op stal. Dat was wat, een koe die zonder hulp, zonder bijstand zelf een kalf laat geboren worden.
En het kalfje werd genoemd Rene.
Donderdagmiddag, kreeg ik (Jim, alweer, sorry maar ik heb zelf gezegd als een koe kalft moet je bellen hoor) telefoon, wil je snel komen, de pootjes zijn al zichtbaar. Ik bel Gerrit ( de buurman) en Hendrik-Jan (was op de melkfabiek) zei Gezina, nu klonk haar stem rustig, maar de ondertoon was anders. Op de fiets, tegen wind, versnelling op 5 met 18 km per uur naar de boerderijcamping. Aangekomen, hijg .... hijg, staat Gezina haar handen te wassen. Zo, dat heb mooi alleen gedaan. Gerrit, de buurman, zat in Witharen die heb ik maar gebeld dat hij niet meer hoefte te komen. Hendrik-Jan kwam ook intussen thuis en zag een blije Gezina. Kom op Jim hekken halen we moeten de stal opnieuw indelen zei hij. Nu vind Gezina het een sport alles op Twitter te zetten, ook haar verhaal van deze middag kwam er op te staan. Maar wat ze niet vertelde was de naam van het kalfje. Ik heb het gehaald, alleen en we noemen haar: "Gezina" zei ze. Dus stier Rene en vaars Gezina aangemeld met de juiste namen.
Koeien naar buiten.
Zaterdag rond 11 uur op de boerderij. Verschillende mensen zouden komen kijken. Omdat die wat later kwamen gingen we eerst nog wat andere dingen doen. Wel was alles voor de uittocht der koeien gereed gemaakt. Paniek !! Jim, mijn printerinkt is op en ik heb bijna geen papier meer in huis, zou je even naar Ommen willen gaan en dat ophalen. De transporter gepakt en het door Gezina gevraagde opgehaald. Kom je binnen zijn alle mensen er al en zitten al aan tafel. Gelukkig was er nog wat soep in de pan en wat brood over gebleven. Na het eten hebben we de koeien los gemaakt en naar buiten laten gaan. Eerst werden opgevangen om rustig te worden. Daarna mochten ze naar het weiland. De ervaren koeien weten de weg wel, maar omdat er drie pinken en drie kalfjes tussen lopen is het behoorlijk spannend of alles goed gaat. Alles in de wei, één kalfje ging aan het wandelen op de oprijlaan. Henk en ik samen ook aan de wandel, maar dan richting het kalfje. Gelukkig ging het weer vanzelf het land in. Aan de andere kant twee deugnieten die het land van de buurman mooier vonden. Weinig gras te bekennen, dus wat ze zochten weet ik niet. Maar goed ook daar gingen Henk en ik er achteraan. Intussen liep Hendrik-Jan, Sander en zijn moeder het land in om extra stroomdraad te spannen. Peter, vader van, Gezina vertelde dat we de volgende keer de kalfjes een paar uur niet bij de moeder moeten laten drinken, gaan ze dan het land in hebben ze dorst en blijven bij hun moeder. We hebben nog een kans om het uit te testen.
Kalfje Marianne, oormerken en hoe ging het ook alweer.
Telefoon op het feestje van je kleinzoon. Jim de "Witte" is aan het kalveren. In dit geval betekend Witte een koe die niet te vertrouwen is als het kalfje er is. Zij heeft in het verleden Hendrik-Jan al eens op de horens genomen. Jullie moeten meer denken in de trand van: "Blijf met de handen van mijn kind af". Voor ik het vergeet dit is een Oostenrijkse koe, de laatste van de vele die op de boerderij verbleven. Voor deze koe werd een eigen kraamkamer gemaakt. Een plank die binnen in de stal voor de staldeur hangt werd weggehaald. Dan hebben we meer ruimte om de geboorte te begeleiden. Sander, wie kent hem nu nog niet, was op de motor gekomen. Na wat heen en weer geloop, niet door de koe, maar door de aanwezigen, werd besloten toch maar even wat koffie te gaan drinken. Nu weet ik nog steeds niet wie meer gespannen is, het leek net of Hendrik-Jan of Gezina na elke slok koffie even naar de koe liepen om te kijken. Eindelijk was het zo ver. We mochten toch even helpen, Sander en ik trokken rustig met koetouw het kalfje uit de moeder. Soms wil het terugschieten in de baarmoeder, met alle gevolgen vandien. Hendrik-Jan ving het kalfje (40 kilo) op en legde het voor moeder koe. En wegwezen dacht hij. Moeder briesde en kijk ons telkens na waar we liepen. Nu is het de gewoonte dat elk kalfje een oormerk krijgt. Gezina die meestal de oormerken en oormerktang heeft klaar liggen had er nu niet aan gedacht. Toen ze deze had gehaald zei Hendrik-Jan doe ze gelijk even in de tang. Of hij haar nu in de tang wilde nemen weet ik niet. Maar tot mijn verbazing hoorde ik zeggen: "Hoe doe je die dingen in de tang en welke van de vier heb je nodig". Voor wie het niet weet, vier gele oormerken, twee voorzien van een gaatje (vrouwelijke) twee voorzien van een stiftje (mannelijke). Met de oormerktang, het vrouwelijke en mannelijke deel er in wordt het kalfje aan één van de oren geoormerkt. Zo ook het andere oor. Het kalfje werd, Marianne genoemd, naar de moeder van Sander. Die was er nu niet, maar de vorige keren wel. Op de boerderij hebben we een lijst met oornummers liggen en ook de namen van de kalfjes. Wij zijn in 2008 begonnen met namen geven. Vraag er maar eens naar wanneer u bij ons bent op de boerderijcamping.
 |
 |
 |
Uitleg en geboorte laatste kalfje
U kon op de voorpagina lezen over opneuren van een drachtige koe.
Ik heb even gegoogled en las het volgende:
neu - rend
bijvoeglijk naamwoord :
neurende koe
koe die weldra zal kalven, hetgeen aan het zwellen van de uier te zien is.
De eerste reactie van Ilona Lagas: dikkertje (dap) (DAP = Dieren Artsen Praktijk).
De tweede reactie van José van der Haven: William ligt wel erg voor de hand, of niet? Klinkt wel mooi adellijk.
Hierop reactie GezinadeLange Boerderij - Camping @Ilonalagas @Josevdhaven @Jim_Howell DAP (dikkertje) zou een eer zijn voor hun werk. William erg toepasselijk en iemands tweede doopnaam.
Ik heb even gegoogled en las het volgende:
neu - rend
bijvoeglijk naamwoord :
neurende koe
koe die weldra zal kalven, hetgeen aan het zwellen van de uier te zien is.
Nu was deze koe nog niet helemaal opgeneurd dus geen kalfje in aantocht. Maar niets is des koeien vreemd. Zaten wij, Hendrik-Jan, Gezina en ik aan de thee hoorde we Hendrik-Jan zo terloops zeggen de laatste koe is bezig. U weet na het lezen, van bovenstaande verhalen wat dit wil zeggen. Haar vliezen waren gebroken, de uiers klein en toch een geboorte die opgang werd gezet. Na geruime tijd toch even in de koe voelen. Het gezicht van Hendrik-Jan sprak boekdelen. Weer een zware bij de rooie zei hij, Gezina gelijk naar de telefoon. Inmiddels had ik mijn horloge en ringen afgedaan. Niet omdat ik eigenwijs ben, maar meer van je weet nooit.
Gezina aan de telefoon: "we denken aan een keizersnede, kan iemand komen? Ha, fijn Jacob, onze overbuurman." Jim wil jij helpen als het nodig is, dan kan ik gasten ontvangen. Ik heb ook Sander gebeld. Ja, als de trein gaat rijden staat de locomotief op stoom.
Na enige tijd komt Jacob er aan, voelt, kijkt en zegt zet alles maar klaar. Jim jij gaat mij zeker helpen was zijn vraag. Hoe kon het ook anders. Handen wassen, wel vijf minuten zei Jacob, tot aan je ellebogen zei Hendrik-Jan. Nu hadden we de koe al in positie gezet dat Jacob er makkelijk bij kon en daarbij graag ik een natte, met poep gevulde staart op mijn hoofd en arm. Niets is mij meer vreemd. Onthoud één ding er heeft nog niemand met zijn / haar handen aan die poep gezeten, dus is het redelijk schoon toch?Maar na de keizersnede werd het kalfje door Sander en mij er uitgetrokken. Ik schrijf getrokken, ten eerste lag het gedraaid in de baarmoeder en was heel erg zwaar. Gezina antwoorde, op vragen van gasten, ik schat zijn gewicht tussen de 40 en 70 kilo.
Na alles was verlopen gelijk een Twitter de lucht in. Gezina en wij hadden geen naam voor het stierkalfje. Op Twitter het volgende bericht: laatste stierkalfje van 2011 is geboren met een keizersnee #DAP #Ommen dank voor de hulp, wie weet er een mooie naam #dtv.De eerste reactie van Ilona Lagas: dikkertje (dap) (DAP = Dieren Artsen Praktijk).
De tweede reactie van José van der Haven: William ligt wel erg voor de hand, of niet? Klinkt wel mooi adellijk.
Hierop reactie GezinadeLange Boerderij - Camping @Ilonalagas @Josevdhaven @Jim_Howell DAP (dikkertje) zou een eer zijn voor hun werk. William erg toepasselijk en iemands tweede doopnaam.
Na het opruimen en het getwitter toch wat onrust bij ons. De koe gaf zijn kalfje, William, een tik met de horens en had het nog niet schoongelikt. Wel heeft hij biest gekregen vanuit de fles. Maar moeder moest er niets van hebben.
Vandaag 30 april hoorde we, Ada en ik, na de optocht dat het kalfje gedronken had en moeder koe hem toch leek te accepteren.
kalfje met geit in de wei.| © Het Varsenerveld 2011 | KAMPEREN BIJ DE BOER | EEN ONVERGETELIJKE | ERVARING! |